Tuesday, 17 February 2009

• Tula muna

  Sa Binondo

  Sabi ng karatula, Seiko: Modern Masters
  of Time, at napatingin ako sa relong nabili
  sa Divisoria, kalahating oras lang ang nakalipas.
  Oo, hindi ito Seiko, pero ako ang Amo
  Ng Panahon, at dito, may dalawang babaeng
  pinag-aagawan ang gusgusing lalaking nakasuot
  ng tsalekong pang-taglamig, at may tanod
  na nanonood lang habang ngising-asong sumisilip
  sa relo. Dito, kumakain ako ng siopao, at doon,
  naglalakad ako. Siyempre, ang lahat ng ito'y
  nangyayari nang wala ka, at hawak ko ang talaan
  ng mga dapat sanang pupuntahan. Halimbawa,
  may masarap na siomai dito, at heto naman
  ang pinakamagaling magluto ng kikiam.
  At dadalawin ko silang lahat. Titingin ako
  sa relo, at dahil nabili ko ito sa halagang
  sandaang piso, ay iisiping mali naman
  ang panahon, at Ako Ang Amo Nito, at Ako
  Ang Magbibigay-Kahulugan Dito. Ako
  na naglalakad sa Binondo, kumakain ng siopao,
  at akong naka-tsaleko, pinag-aagawan
  ng dalawang babaeng dala ang iyong mukha,
  at maglalakad hanggang simbahan ni San Lorenzo,
  at magsisindi ng insenso nang ang panahon
  ay bumaligtad at ika'y makita ko rito, sa tabi ko,
  naglalakad sa Quiapo, patungong Binondo.

   

  • 8:12 PM
  • 39 Views
  • 0 eProps
  • 2 Comments