Paraphrase ng pag-uusap namin ni D. kanina:

Halimbawa, mehn, nakipaghiwalay ka sa GF mo. Sasabihin niya, mahal ka pa rin niya. Sabay makikita mo ang mga status niya. Kesyo tapos na raw, wala na talagang damdamin para sa iyo. Tapos makikita mo yung mga kaibigan niya na tuwang-tuwang-tuwa para sa kanya. Kulang na lang, may plakadong palakpakan. Tapos, alam mo 'yun? Parang isa ka lang sa mga pinakawalan niya.

Ang tanong: 1) Pupunta ka ba sa EK at sisigaw ng "Yey!" habang nakasakay ka sa rollercoaster; 2) Do you spend a weekend in Baguio and try to hook up with cute Baguio girls with rosy cheeks; or 3) Magbibeach ka sa Puerto Galera for one week?

Wala pa ring pinipili ang mokong. Kung ako sa kanya, kung PhP 5000 ang budget niya, ipang-iinom na lang namin. Sagot ko na ang buhangin.

It's been a pretty not-so-normal week. Yesterday was hot. I caught cold. From where, I don't know. I always seem to have the cold when I don't want it. Come to think of it, I ALWAYS have a stuffy nose. 1998 was when a doctor shoved some instrument up my nose and told me I had sinusitis and prescribed these pills that worked for a while, or at least after we got back from a trip to the beach in Iba, Zambales.

Somebody bring me to the beach, please. I need to at least taste saltwater before this crazy year ends. Galera would be fine. Yes, D., I'm calling you out. Forget the beer; bring me to the sea!

I'm still settling down to this new position I've had since September. I still don't have my company-issued laptop; I'm still using the same PC I've been using at my old position since, I don't know, last year? Two years ago? Things have been awfully hazy lately. Suddenly, longevity no longer matters. Listening to STP's "Lady Picture Show", I'm reminded of how this song played on the Alan's Grill PA system this time last year, the same time as I asked who sang "Soon". This friend of mine wants me to play "Soon" at her party on Friday, with herself on vocals. It's been a long time since I've played a six-string for an audience; hopefully these wrists and fingers have not rusted that badly. Already, some sort of stiffness has sneaked into them.

It's amazing, what one year of inactivity can do to you.

Balik sa pag-uusap namin ni D. 'Ika nga ni Dong Abay, "Matagal ko na ring gustong magka-... alam mo na." Siya ang nagsabi n'un, hindi ako. Sabi ko nga sa kanya, bakit mo kailangang magmadali?

Hindi ko rin naman siya masisisi. Kunsabagay, ilang beses na rin siyang nasaktan. Sabi nga ni Ate Luz kanina habang nag-aalmusal ako, Kung babae ang problema, babae rin ang solusyon. Sabay kanta ng pooootanginang kanta ng Dagtang Lason. You know, 'yung Mga tambay lang kaming sawa sa babae / Mga babaeng manloloko, pineperahan lang kami / Kaya ngayon bakla na lang ang aming iibigin / Masarap magmahal ng bakla, o kay sarap damhin...

Mga Ate talaga, oo. Noong nakaraang Linggo, kinakantahan ako ng kung ano mang lumang kanta 'yun, 'yung tungkol sa isang lalaking masyadong nasanay na nandiyan lang ang katipan niya tuwing Sabado (ewan ko kung Sabado talaga ang nasa kanta, pero kutob ko'y inayon lang ni Ate Luz sa kalagayan ko). Kaya kanina, sinagot ko siya ng Pasumpa-sumpa ka pa, tangina ka. Napa-iling na lang si Tina na may ekspresyon na "Hu-WAAAAAAAAAAAAT?!" sa kanyang mukha. Kung puwede ko nga lang kantahin sa Lunes iyon, gagawin ko. Pero deyn na lang. Bawal ang maging bitter. Tutal, never naman sumumpa ang tao, kahit papaano. You gotta give the person credit for that. Huwag mangako, baka di lang matupad. Ganoon naman talaga, 'di ba?

Samantala, dala ng matinding lamig sa opisina, nagmistulang yelo na ang mga daliri ko. Di naman sa nagrereklamo ako. Nakalimutan ko lang magdala ng jacket. Nakakatamad magdala ng jacket kung wala namang ibang laman ang bag mo.

Ngayon ko lang na-realize na 17 years old lang si Travis Meeks noong inilabas ng Days of the New ang "Touch, Peel and Stand". At 11 years old siya unang pumasok sa rehab. Drop-D ang tuning ng kanta, katulad ng karamihan ng kantang sinulat niya.

Pasensya na, ha. Kahapon pa ako nakikinig sa kantang iyon. Sampung taon ko na kasing hindi naririnig.

Kupal ang commissioner ng NBA fantasy league namin ni Enzo. Nag-propose si Enzo ng trade: Stephen Curry ko para sa Emeka Okafor (INJ) niya. Ako naman, dahil si Chris Bosh at Brad Miller (na bababa ang playing time this season dahil kay Joakim Noah) lang ang sentro, pumayag sa trade. Nag-veto si commissioner, na itatago ko sa pangalang "cub". Malaki ang galit niya sa mga Atenista, kahit na taga-SBC siya. Ilang beses na rin siyang sinita sa Gameface.ph dahil kadalasan, mas Lasallista pa siya sa Lasallista. Nag-veto siya dahil one-sided daw masyado in favor of yours truly. E hindi ba naman siya isa't kalahating gago. Si Enzo ang nag-propose ng trade. Pakshiyet.

Oh well.

Susubukan kong i-trade si Baron Davis para kay Emeka Okafor. Kung hindi pumayag si "cub" sa trade na ito, putangina niya.

Unlike two nights ago, I was actually able to sleep well last night. I got home at 9:30 PM and woke up around 6:30 AM this morning. For some reason, I was able to push back every other thought to the back on my head. Or maybe it was the thirty-minute traffic jam which greeted me (and a thousand other commuters) at the Commonwealth-Fairview boundary. When I got home, all I thought about was What's for dinner? and What's the chords for that song again? I forgot what song it was that I was trying to figure out last night, but it all seems oh so trivial now. What matters is that I'm able to sleep again.

That should be all for now. Hopefully, there will be better stuff to tell you next time around.